Τα παιδιά του χωριού

sochos_s300

Εγώ που λέτε, μεγάλωσα κατά κύριο λόγο στο χωριό. Έζησα όμως και στην πόλη τόσο ως φοιτήτρια όσο και σαν παιδί, και μπορώ να έχω μια αρκετά ολοκληρωμένη άποψη γι’ αυτό που θέλω να σας πω. Ναι, δεν σας είπα τί θέλω ακόμα, μόνο προλόγους κάνω! Ας το πάρουμε από την αρχή.

Η αφορμή λοιπόν ήταν, πριν κανά δυο μέρες, μια δημοσίευση φίλου στο facebook που με τα σχόλιά του έδειχνε την ανωτερώτητά του, μιας και πλέον από το χωριό ζει στη πόλη. Επισκέφτηκε το χωριό και απλά..το κορόιδευε!Πόσα περιστατικά τέτοια όμως έχω αντιμετωπίσει. Θέλω να πω, έρχονται εδώ στο χωριό παιδιά που ζουν στην πόλη, αλλά έχουν το ύφος υπεροψίας στα σχόλιά τους. Θέλοντας και μη, αυτά που λένε κάποια στιγμή θα σε ενοχλήσουν. Και γι’ αυτό λοιπόν θα ήθελα να σας πω την άποψή μου.

Εμείς του χωριού λοιπόν, θεωρούμαστε πολύ «καημένοι» νέοι μιας και συνεχίζουμε να ζούμε εδώ. Γιατί η νυχτερινή ζωή είναι ελάχιστη, γιατί δεν έχει πολύ κόσμο ή πολλά μαγαζιά. Ακόμα, μας λυπούνται γιατί υπάρχει ένα στερεότυπο ακόμα και σήμερα για τη νοοτροπία των κατοίκων, τις συμπεριφορές και τα πιστεύω τους.

Να σας μιλήσω όμως και γω από τη πλευρά μου; Είμαι χαρούμενη που είμαι από το χωριό και ζω σ αυτό! Δεν θα αναφερθώ μόνο στο κλίμα, την τεράστια διαφορά στην ποιότητά του σε σχέση με την πόλη, καθαρός αέρας, δροσιά (συγκεκριμένα σήμερα παγωνιά), γιατί τα ξέρετε λίγο πολύ όλοι σας. Θα αναφερθώ όμως στη ζεστασιά και τη μεγάλη καρδιά των «χωριατών», στο γεγονός ότι εδώ μας γεμίζουν περισσότερα πράγματα και πιο σημαντικά από τα ξενύχτια και προσωπικά δεν τα αναζητώ τόσο γιατί δεν με καλύπτουν όσο άλλες ανεκτίμητες αξίες, δυνατότητα για μια ήσυχη και γαλήνια ζωή. Αλλά θα πω και ένα ακόμα σημαντικό: ζούμε σε ένα μέρος όπου όλοι έχουν ένα πρόσωπο, δεν θα νιώσεις εύκολα μόνος ή ξένος. Τέλος, κάτι που αγάπησα όταν ήρθα στο χωριό μαθήτρια (γιατί δυσκολεύτηκα είναι η αλήθεια όταν μετακόμισα και άφησα την τότε καλύτερή μου φίλη) και έκανε τη ζωή μου ευκολότερη είναι η ελευθερία που ένιωθα εδώ: το πιο απλό, μπορούσα να πάω να παίξω χωρίς να πρέπει να έρθουν μαζί μου κάποιος από τους γονείς μου να με προσέχει. Γαλήνη, ηρεμία, ασφάλεια, τέτοια πράγματα μας δίνονται εδώ, και είναι σημαντικά για κάθε ηλικία!

Δεν σας λέω πως μόνο αυτή η καλή πλευρά του χωριού υπάρχει. Αλλά σίγουρα αυτή είναι που μετράει για εμάς που κάναμε την επιλογή μας να επιστρέψουμε στα πάτρια εδάφη. Και να σας πω, είμαστε και μεις μορφωμένοι μην μας λυπάστε. Πολλές φορές και με μεγαλύτερη καρδιά και καλύτερους τρόπους. Έχω δει κάτι «πολιτσιάνους» που είναι «και πολύ χωριάτες», με την καθόλου κολακευτική έννοια της λέξης.

Αγάπη παιδιά, καθένας κάνει τις επιλογές του. Και μην ξεχνάτε, όλοι από ένα χωριό καταγόμαστε (μπορεί και περισσότερα)! :p 😉

Καλό  απόγευμα!

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s